ภาวะเศรษฐกิจไทยปี 2549

ภาพรวมของเศรษฐกิจไทยในไตรมาสสามขยายตัวร้อยละ 4.7 ชะลอลงจากร้อยละ 6.1 ในไตรมาสแรก และร้อยละ 5.0 ในไตรมาสสอง แต่รวม 3 ไตรมาส เศรษฐกิจ ขยายตัว ร้อยละ 5.3 นับว่า ขยายตัวได้ดี โดยมี การส่งออกสินค้า และบริการ เป็นปัจจัย สนับสนุนสําคัญ และชดเชย การชะลอตัว ของอุปสงค์ ภายในประเทศ คาดว่า ทั้งปี 2549 เศรษฐกิจขยายตัว ร้อยละ 5.0 อัตราเงินเฟ้อ เท่ากับร้อยละ 4.6 ดุลบัญชีเดินสะพัด เกินดุลเล็กน้อย ประมาณร้อยละ 0.2 ของ GDP โดยคาดว่า เศรษฐกิจ ยังมีแนวโน้ม ชะลอตัว ในไตรมาสสุดท้าย ของปี ทั้งจากปัญหา ทางการเมือง ทำให้ความเชื่อมั่น และการใช้จ่าย ของภาครัฐ ชะลอตัวลง ในขณะที่ การบริโภค และ การลงทุน ภาคเอกชน ยังคง ชะลอตัวลง อย่างต่อเนื่อง ปริมาณการส่งออก ชะลอตัว แต่ ปริมาณการนําเข้า เร่งตัวมากขึ้น และการลงทุน ยังไม่ฟื้นตัว

ปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจไทย

1. ฐานะดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดที่สูงกว่าคาด อันเป็นผลจากการขยายตัวของการส่งออก

2. ความเชื่อมั่นที่ เริ่มฟื้นตัวขึ้น ของภาคเอกชน อันเป็นผลจากการปรับลดของราคาน้ำมันในประเทศ การอ่อนตัว ของของอัตราเงินเฟ้อ รวมทั้ง จากการที่ อัตรา ดอกเบี้ย ในระบบเริ่มนิ่งแล้ว หลังจากที่ ธนาคารแห่งประเทศไทย ได้ปรับขึ้น อัตรา ดอกเบี้ย นโยบาย ไปที่ร้อยละ 5.0 ในช่วงต้นเดือน มิถุนายน ที่ผ่านมา ประกอบกับ การท่องเที่ยว ฟื้นตัวชัดเจน เนื่องจาก แหล่งท่องเที่ยว ที่สําคัญ ทางภาคใต้ มีความพร้อม มากขึ้น หลังจาก ที่ได้รับ ผลกระทบ จากภัยสึนามิ ในช่วงปลายปี 2547

3. การส่งออก เป็นตัวขับเคลื่อน เศรษฐกิจสําคัญ ในปี 2549 โดยเฉพาะ การส่งออก สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งได้รับประโยชน์ จากวัฏจักรอิเล็กทรอนิกส์ ที่ยังขยายตัว และการส่งออก ยางพาราท ี่มีความต้องการ จํานวนมากจาก ประเทศ จีน และอินเดีย การส่งออก ไปยังตลาดหลัก ได้แก่ สหรัฐ ญี่ปุ่น อาเซียน และยุโรป ขยายตัวได้ดี ตามภาวะเศรษฐกิจ ของประเทศ คู่ค้าเหล่านี้ การส่งออกไปยังตลาดอื่น ๆ อาทิ จีน อินเดีย ตะวันออกกลาง ยุโรปตะวันออก มีการ ขยายตัว สูงเช่นกัน

4. การจ้างงาน รวมเพิ่มขึ้น และอัตราการว่างงาน ทรง ตัว อยู่ในระดับเดียวกัน กับปีที่แล้ว ผู้มีงานทํา ในไตรมาสที่สาม ปี 2549 มีจํานวน 36.68 ล้านคน เพิ่มขึ้น ร้อยละ 0.6 จาก 36.48 ล้านคน ในไตรมาสเดียว กับปีที่แล้ว

ปัจจัยเสี่ยงต่อเศรษฐกิจไทย

1. การชะลอตัว ของราคาสินค้าเกษตร ปัญหาอุทกภัยที่กระทบ พื้นที่เพาะปลูกในหลายจังหวัด รวมทั้ง ข้อจำกัดในการเบิกจ่ายงบลงทุน ของรัฐบาล ใน ไตรมาส ที่ 4 ของปี 2549

2. ปัญหาความไม่สมดุลระหว่างประเทศ โดยเฉพาะการที่สหรัฐ ขาดดุลบัญชีเดินสะพัด ค่อนข้างสูง และต้องอาศัย เงินทุนไหลเข้า จากต่างประเทศ ชดเชย การขาดดุล ดังกล่าว ย่อมส่งผลกระทบ ต่อความผันผวน ของอัตราแลกเปลี่ยน ในขณะที่ การส่งออก ของประเทศ ในภูมิภาคเอเชีย จะได้รับผลกระทบ จาก ปัญหา ทางเศรษฐกิจ ของสหรัฐด้วย จึงต้องเร่งปรับตัว โดยการหาตลาด ส่งออกอื่น ๆ ทดแทน หรือทําการค้า ระหว่างกันมากขึ้น

3. เงินบาทแข็งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้แรงกระตุ้นจากการส่งออกและการท่องเที่ยวน้อยลง อัตราเงินเฟ้อเริ่มลดลง ในช่วงครึ่งหลังจากที่ราคาสินค้า พื้นฐาน ในตลาดโลกเริ่มลดลง และการชะลอตัวลงของเศรษฐกิจโดยรวม

4. แรงกระตุ้น จากปัจจัยทางด้านอื่น มีแนวโน้มน้อยลง อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าด้านดุลรัฐบาล ด้านสินเชื่อ ด้านการบริโภค หรือด้านการลงทุน เป็นผลสืบเนื่อง จากความยืดเยื้อ ทางการเมือง ในช่วง สามไตรมาสแรก การที่พรบ.งบประมาณรายจ่าย ประจำปี 2550 ต้องล่าช้าออกไป และ การรอ ความชัดเจน ทาง การเมือง หลังกระบวนการ ปฏิรูปการเมือง เสร็จสิ้น และมีการเลือกตั้ง ครั้งต่อไป

5. ธนาคารแห่งประเทศไทย มีการเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยนโยบาย จากอัตราดอกเบี้ย ซื้อคืน พันธบัตร ประเภท 14 วัน (RP14) เป็น อัตราดอกเบี้ย ซื้อคืน พันธบัตร ประเภท 1 วัน (RP1) และ มีการปรับลด อัตราดอกเบี้ยนโยบาย เป็น ที่ระดับร้อยละ 4.75 หรือลดลง คิดเป็นร้อยละ 25

จากผลกระทบของปัจจัยต่างๆที่กล่าวตามข้างต้นนั้น ล้วนเป็นมูลเหตุให้หน่วยงานทางเศรษฐกิจต่างๆออกมาปรับประมาณการขยายตัวทางเศรษฐกิจในปี 2549 อย่างต่อเนื่อง

ตารางที่ 1 ตัวชี้วัดภาวะเศรษฐกิจ ปี 2548

ที่มา : พยากรณ์รอบใหม่โดย สศช วันที่ 4 ธันวาคม 2549
        : พยากรณ์รอบใหม่โดย ศูนย์วิจัยกสิกรไทย วันที่ 28 พฤศจิกายน 2549
        : พยากรณ์รอบใหม่โดย สํานักวิจัย ธ.ไทยธนาคาร เดือนตุลาคม 2549
        : พยากรณ์รอบใหม่โดย สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย วันที่ 27 เดือนธันวาคม 2549

 

คาดการณ์ภาวะเศรษฐกิจไทยปี 2550

        สถานการณ์เศรษฐกิจในช่วง 3 ไตรมาสแรกปี 2549 ที่ผ่านมาชี้ว่าเศรษฐกิจยังมีการขยายตัวได้ดี พื้นฐาน ของเศรษฐกิจไทย มีความมั่นคง และ มี เสถียรภาพ เมื่อพิจารณา จากเครื่องชี้ต่าง ๆ อาทิ อัตราการว่างงานอยู่ ในระดับต่ำ สัดส่วนหนี้ สาธารณะ ต่อผลิตภัณฑ์ มวลรวมในประเทศ ลดลง แรงกดดัน อัตราเงินเฟ้อ ลดลงมาก ซึ่งเป็นผล มาจาก การปรับเพิ่ม อัตราดอกเบี้ย ในช่วงที่ผ่านมา ทําให ้สินเชื่อ ชะลอตั วและ ราคาน้ำมัน ที่ลดลง ตั้งแต่ เดือน สิงหาคม อัตราดอกเบี้ย เริ่มทรงตัว ความเชื่อมั่น ต่อพื้นฐาน เศรษฐกิจไทย ทําให้เงินทุน ไหลเข้า ตลาดทุนไทย เพิ่มขึ้น รวมทั้ง ความเชื่อมั่น ผู้บริโภค ที่ ปรับตัว ดีขึ้น ตั้งแต่เดือน กันยายน ปัจจัยบวกเหล่านี้ จะสนับสนุน การเจริญเติบโต ของเศรษฐกิจ ในปี 2550 อย่างไรก็ตาม ยังมี ปัจจัยเสี่ยง และประเด็น ที่ต้อง ระมัดระวัง ในปี 2550 ทั้ งปัจจัยภายนอก และ ข้อจํากัด ภายในประเทศ ซึ่ง ประกอบด้วย ภาวะการชะลอตัว ของเศรษฐกิจโลก ปัญหา การขาดดุล แฝด ของเศรษฐกิจ สหรัฐฯ ที่อาจ จะรุนแรงมากขึ้น และเป็นแรงกดดัน ให้ค่าเงินดอลลาร์ สรอ. อ่อนลง แล ะราคาน้ำมัน ที่อาจจะ เพิ่มสูงขึ้น และ มีความ ผันผวน เนื่องจาก ยังมีข้อจํากัด ด้านการผลิต ตลอดห่วงโซ ่อุปทาน ของ อุตสาหกรรม ปิโตรเลียม ดังนั้นทาง GAC จึงนำเสนอ ตาราง เปรียบเทียบ เครื่องชี้วัด ทางเศรษฐกิจในปี 2550 ดังต่อไปนี้

 

ตารางที่ 2 พยากรณ์ตัวชี้วัดภาวะเศรษฐกิจ ปี 2550

หมายเหตุ : * หน่วยเป็นดอลลาร์ สรอ.
                     ** เงินเฟ้อที่รวมสินค้าทุกประเภท

ที่มา : พยากรณ์รอบใหม่โดย สศช วันที่ 4 ธันวาคม 2549
         : พยากรณ์รอบใหม่โดย ศูนย์วิจัยกสิกรไทย วันที่ 28 พฤศจิกายน 2549
         : พยากรณ์รอบใหม่โดย สํานักวิจัย ธ.ไทยธนาคาร เดือนตุลาคม 2549
         : พยากรณ์รอบใหม่โดย สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย วันที่ 27 เดือนธันวาคม 2549

 

สรุปภาพรวมธุรกิจประกันวินาศภัยไทย ตั้งแต่ปี 2541 ถึงปี 2548

บริษัท Global Actuarial Consulting (GAC) ได้ทำการศึกษาธุรกิจประกันวินาศภัยไทยตั้งแต่ปี 2540-2548 โดยสามารถแบ่งออกเป็น 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงแรก คือ ช่วงหดตัว ตั้งแต่ปี 2540-2542 ซึ่งเป็นช่วงที่ ธุรกิจประกันวินาศภัยไทย มีการชะลอตัวลง ทั้งนี้ เป็นผลมาจาก วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจ ในปี 2540 โดย ดูได้จาก มูลค่า ของเบี้ยประกันภัย รับโดยตรง รวมที่มีการ ลดลง อย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ปี 2540-2542 เมื่อ เทียบกับปี 2539 ซึ่ง เป็นปี ก่อน เกิด วิกฤตการณ์ ทางเศรษฐกิจ (ดังรูปที่ 1)

รูปที่ 1 เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง และอัตราการขยายตัว

ช่วงที่ 2 คือ ช่วงการฟื้นตัวทางธุรกิจโดยเริ่มตั้งแต่ปี 2543 และการฟื้นตัวเป็นไปอย่างก้าวกระโดดในปี 2544 ทั้งนี้ เป็นผล มาจากเหตุการณ์ การก่อวินาศ กรรม ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้ สัดส่วนตลาดประกันภัย เบ็ดเตล็ดเพิ่มขึ้น อย่างรวดเร็ว และ ต่อเนื่อง ยังผลให้ เบี้ยประกันภัย เบ็ดเตล็ด มีสัดส่วนในตลาด ประกัน วินาศภัยไทย เป็นอันดับ 2 แทนที่ การประกันอัคคีภัย โดยรอง จากการประกันภัยรถยนต์ (ดังรูปที่ 2) อีกปัจจัยหนึ่ง ที่สำคัญคือ การฟื้นตัว ของ เศรษฐกิจไทย โดยการขยาย ตัวทางเศรษฐกิจ มีความสัมพันธ์ ในทิศทาง เดียวกับการขยายตัว ทางธุรกิจ ประกันวินาศภัยไทย รายละเอียด เพิ่มเติม ใน ตารางที่ 3

รูปที่ 2 สัดส่วนเบี้ยประกันภัยรับโดยตรง แยกรายประเภทการรับประกันภัย

การขยายตัวของธุรกิจประกันวินาศภัยไทย ทาง GAC พิจารณาจากเบี้ยประกันภัยรับโดยตรง ซึ่งในปี 2548 มีมูลค่าเท่ากับ 88,470 ล้านบาท คิดเป็น อัตรา การ ขยายตัว ที่ระดับร้อยละ 11.58 ใกล้เคียงกับปี 2546 และ 2547 ซึ่งมี อัตรา การขยายตัว อยู่ที่ร้อยละ 13.63 และ 11.42 ตามลำดับ (รายละเอียด ดัง ตารางที่ 3) โดย การขยายตัว ที่เพิ่มขึ้นนั้น เพิ่มขึ้น ในทุกประเภท การรับประกันภัย ยกเว้น การประกันอัคคีภัย เท่านั้น ที่มีการชะลอตัวลง ร้อยละ 0.42 เป็น ผล จากเบี้ยประกัน สรรพภัย (IAR) ซึ่งขยาย ความคุ้มครอง ภัยต่างๆ เพิ่มจาก การประกันอัคคีภัยเดิม อีกทั้ง อัตราเบี้ยประกันภัย ที่สูงกว่า จึงทำให้ ขนาด ของ เบี้ยประกันอัคคีภัย ลดลง เมื่อเทียบกับ ฐานข้อมูล ในช่วงเดียวกัน ของปีก่อนนั่นเอง (ดังตารางที่ 4)

ตารางที่ 3 ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง และอัตราการขยายตัว

ที่มา : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
        : กรมการประกันภัย

ตารางที่ 4 เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง และอัตราการขยายตัว แยกรายประเภทการรับประกันภัย